Δεν αντιπροσωπεύουν τους Βρετανούς
Ξέρω μια γυναίκα στην Αγγλία, την Λίζη, την οποία θαυμάζω απεριόριστα. Είναι ένα απ’ αυτά τα υπέροχα πλάσματα για τα οποία η ζωή δεν έχει νόημα εκτός κι αν τη ζεις για να βελτιώνεις τη ζωή των άλλων. Μπορεί να υπάρχουν πολλοί που συμμερίζονται τα ιδανικά της, είναι όμως λίγοι εκείνοι που σε καθημερινή βάση πληρώνουν αδρό τίμημα για τα πιστεύω τους, που κάνουν καμπάνιες, που διαμαρτύρονται και κατεβαίνουν σε πορείες, που οργανώνονται και σχεδιάζουν τρόπους καταπολέμησης των ρατσιστών, αυτών που η ιδεολογία τους είναι το μίσος και η βία, καθώς και των πλούσιων και ισχυρών που το μόνο που θέλουν είναι οι φτωχοί και οι ευάλλωτοι να συνεχίσουν να είναι με σκυμμένο το κεφάλι.

Ο κορυφαίος στόχος του θυμού της Λίζη είναι η Βρετανική Κυβέρνηση, πιο συγκεκριμένα οι Συντηρητικοί και ειδικά όταν περνούν νέους νόμους ή θεσπίζουν νέες πολιτικές, οι οποίες κάνουν τους φτωχούς ακόμα φτωχότερους, αφαιρούν ακόμα περισσότερα δικαιώματα απ΄ όσους έχουν ήδη ελάχιστα, και κάνουν τις ζωές των κολλητών τους ακόμα πιο πολυτελείς.

Υπάρχουν ίσως εκατομμύρια Βρετανών που θα θεωρούσαν τη στάση της Λίζη «αντιπατριωτική» (η Λίζη, για παράδειγμα, δεν τα πάει καλά με ιωβηλαία για πάμπλουτες ογδοντάρες βασίλισσες, ανιστόρητα πάρτυ με βασιλικές σημαιούλες και εκστατικούς αλαλαγμούς) και πολλοί θα την κατηγορούσαν ακόμα και για «αντιβρετανισμό». Τέτοιες σκέψεις για μια αληθινή πατριώτισσα όπως η Λίζη θα αποτελούσαν την απόλυτη διαστρέβλωση της έννοιας του πατριωτισμού. Τι είναι αλήθεια πιο πατριωτικό: το να γονατίζεις σε θεσμούς και κυβερνήσεις που συστηματικά λένε ψέμματα, κλέβουν και προδίδουν τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών τους, ταΐζοντας τους με δίαιτα βασιλικής σαπουνόπερας, πλαστή αντίληψη δήθεν εθνικής ταυτότητας και ασαφή ερμηνεία της δημοκρατίας, ή το να αγαπάς τόσο πολύ τη χώρα σου ώστε να λες «όχι!» και να παλεύεις για τα δικαιώματα των πολιτών;

Όπως η Λίζη στην Αγγλία, έτσι και οι Έλληνες στην Ελλάδα δεν είναι ανόητοι και έχουν μάθει, πληρώνοντας μάλιστα βαρύ τίμημα τις περασμένες δεκαετίες, ότι οι κυβερνήσεις δεν είναι για να τις εμπιστεύεσαι. Οι Έλληνες, όπως και οι άλλοι λαοί του Κόσμου, θέλουν ασφάλεια για τους ίδιους και αυτούς που αγαπούν, γνωρίζουν καλά την αξία της ελευθερίας σκέψης, της δημοκρατίας και του διαλόγου... αλλά δεν χειραγωγούνται το ίδιο εύκολα με φανταχτερά τσίρκα, δήθεν ελευθερίες και σωρεία ανεκλπήρωτων υποσχέσεων… και όταν χρειάζεται αντιδρούν και αντιδρούν δυναμικά.

Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μια μακροχρόνια σχέση με την Ελλάδα για να το πει αυτό για τους πολίτες της. Μπορεί η Ελλάδα να είναι πανέμορφη και τα καλοκαίρια της να είναι ζεστά, υπάρχουν όμως και άλλα μέρη στον Κόσμο που είναι όμορφα και ίσως το ίδιο ελκυστικά και με κλίμα όχι λιγότερο ζεστό – αυτά τα πράγματα, αν και σημαντικά, δεν είναι αυτά που κάνουν την Ελλάδα αυτό που είναι. Αγαπάω την Ελλάδα εδώ και 20 χρόνια, από τότε που την επισκεφθηκα για πρώτη φορά, συναντώντας τους ανθρώπους της, μαθαίνοντας τη γλώσσα της, αγαπώντας τη μουσική της και απολαμβάνοντας τον πολιτισμό και την πολιτική της. Αυτά είναι η Ελλάδα για μένα και γι’ αυτό αποφάσησα να ζήσω εδώ.

Πρόσφατα εγώ και άλλοι συνεργάτες κατηγορηθήκαμε για «ρατσισμό» από κάποια, πολύ λίγα, μέλη της Αγγλικής εκπατρισμένης κοινότητας της Σύμη, και από κάποιους απ’ τους συκοφάντες φίλους τους στη Βρετανία. Μάλιστα με αποκαλούν αντι-Βρετανό κα λένε ότι μισώ την ίδια μου τη χώρα, βασίζοντας τις κατηγορίες τους στην συνεχιζόμενη κριτική μου εναντίον της συμπεριφοράς τους στη Σύμη, που πάρα πολύ συχνά είναι όχι μόνο απαράδεκτη αλλά και προσβλητική για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Το να συγχέουν την συχνή μου κριτική και σάτυρα και να την αποκαλούν «ρατσιστική» είναι το αποκορύφωμα της αλαζονείας εκ μέρους τους. Αυτή η μικρή ομάδα που έχει στις τάξεις της ψεύτες, απατεώνες, κλέφτες, κουτσομπόληδες, υποκριτές, πορνογράφους που πουλάνε βιασμό και κακοποίηση, και άλλους τινούς, οι οποίοι ζουν σ’ ένα αυτοδημιούργητο «πολιτισμικό Γκέτο», δεν αντιπροσωπεύουν καν τους Βρετανούς της Σύμης, πόσο μάλλον τους Βρετανούς της Βρετανίας. Αποτελεί προσβολή για όλους τους αξιοπρεπείς Βρετανούς της Σύμης, αυτούς που, για παράδειγμα, ερωτεύτηκαν Έλληνες και δημιούργησαν οικογένειες, και αυτούς που δούλεψαν σκληρά για να ενσωματωθούν στην Συμιακή κοινωνία, κάθε φορά που οι ένοικοι του Γκέτο ισχυρίζονται ότι τους αντιπροσωπεύουν.

Οι Βρετανοί πολίτες δεν είναι σαν τους ενοίκους του Γκέτο, για τον πολύ απλό λόγο ότι οι Βρετανοί γενικά είναι αξιοπρεπείς άνθρωποι. Είμαι Βρετανός, και για ό,τι σημαίνει ή αξίζει αυτό, είμαι υπερήφανος για την καταγωγή μου. Οι γονείς μου, τ’ αδέρφια μου, τα παιδιά μου και οι περισσότεροι φίλοι μου είναι Βρετανοί. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ούτε ψεύτες, ούτε απατεώνες, ούτε κλέφτες, ούτε κουτσομπόληδες, ούτε υποκριτές, ούτε πορνογράφοι που πουλάνε βιασμό και κακοποίηση, και δεν τους ενδιαφέρει η διαιώνιση μιας αισχρής αποικιοκρατικής νοοτροπίας.

Ο Βρετανός εθνογράφος Sean Damer του πανεπιστημίου της Γλασκώβης, αφού έζησε ανάμεσα στους ενοίκους του Γκέτο για περισσότερο από ένα χρόνο, δημοσίευσε τα συμπεράσματα της έρευνάς του σε ακαδημαϊκό περιοδικό όπου ασκεί δριμεία κριτική στο Βρετανικό Γκέτο της Σύμης. Ο Damer σημειώνει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Ένας πολύ γνωστός Έλληνας συνομιλητής μου, μου είπε πολλές φορές ότι ανάμεσα στους Βρετανούς της Σύμης υπάρχουν πάρα πολλοί που είναι προφανές ότι είναι “προβληματικοί”, και είναι πολλοί οι ντόπιοι που πιστεύουν ότι ο μόνος λόγος που ζουν εδώ είναι γιατί δεν μπορούν, ή δεν τους επιτρέπεται, να ζήσουν στη Βρετανία! Είναι σαν η Βρετανία ως έθνος να τους ξεφορτώθηκε. Με δεδομένη την συνεχιζόμενη σχιζοφρένεια που τους διακατέχει για το ποιοί είναι ιστορικά και πολιτισμικά, χωρίς να αναφέρομαι στη διατήρηση εκ μέρους τους πολλών από τις απόψεις περί “ξενων” που απορρέουν από τον Ιμπεριαλισμό, στη Σύμη, έχουν την τάση να κολλάνε ο ένας με τον άλλο και να ζουν όλοι μαζί μια παρωδία κοινωνικής ζωής λες και βρίσκονται στην Αγγλία. Η ζωή των Βρετανών στη Σύμη θα μπορούσε να ονομαστεί “η Αγγλική σαπουνόπερα της Μεσογείου”».

Ένας Συμιακός επιχειρηματίας είπε στον Damer ότι «οι Άγγλοι δεν κάνουν καμία προσπάθεια να ενσωματωθούν, να συμμετάσχουν σε τοπικά δρώμενα, να μάθουν ελληνικά. Επίσης, υποβαθμίζουν το νησί. Όταν συμμετέχεις, έχεις το δικαίωμα να ασκείς κριτική. Αυτοί δεν συμμετέχουν, κι έτσι δεν έχουν αυτό το δικαίωμα. Δεδομένου ότι δεν συμμετέχουν, δεν γνωρίσουν ποια είναι τα τοπικά πολιτικά ζητήματα. Όσα νομίζουν ότι ξέρουν προέρχονται κυρίως από φήμες και αναγωγές – και συχνά είναι λανθασμένα. Είναι εδώ μόνο για το κλίμα και την ομορφιά του τοπίου. Βρίσκονται σε μόνιμες διακοπές».

Μήπως ο Βρετανός ακαδημαϊκός είναι κι αυτός «ρατσιστής» και «αντι-Βρετανός»; Δεν είναι «ρατσιμός» να ασκείς κριτική σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Δεν συμμετέχουν σε κάποιο μεγάλο αγώνα εναντίον της καταπίεσης... θα ήταν λοιπόν ανοησία να αποκαλούνται καταπιεσμένοι. Είναι επιλογή τους να ζουν στο Σύμη, όπως εξίσου επιλογή τους είναι να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που συμπεριφέρονται. Δική μου επιλογή είναι να συνεχίσω να επισημαίνω την ανάρμοστη συμπεριφορά τους και να την επικρίνω όσο δυνατά θέλω και για όσο καιρό συνεχίζουν να καταχρώνται τη φιλοξενία της Σύμης.

Δεν έχω κανένα λόγο να πω ψέμματα όπως αυτοί ή να τους παροτρύνω να συμπεριφερθούν ακόμα χειρότερα. Το πως είναι και το πως φέρονται είναι εξάλλου ευρέως γνωστό στη Σύμη. Οι μόνοι που δεν μπορούν να το δουν αυτό είναι οι ίδιοι οι ένοικοι του Γκέτο. Η προσπάθειά τους να μου κλείσουν το στόμα, είτε με το να με βρίζουν στο διαδίκτυο είτε με το να κλαψουρίζουν προς το Δημοτικό Συμβούλιο για να με λογοκρίνει, δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα. Υπάρχει αυτή η γραφική έννοια που λέγεται ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, και περιλαμβάνει την ελευθερία να μπορείς να ασκείς κριτική και να μιλάς έξω απ’ τα δόντια... είναι μια έννοια που λατρεύουμε και προσυπογράφουμε τόσο οι Βρετανοί όσο και οι Έλληνες.

Αν οι ένοικοι του Βρετανικού Γκέτο επιθυμούν πραγματικά να βρουν ρατσιστές και άλλα είδη επικίνδυνων φανατικών, δεν χρειάζεται να ψάξουν πολύ μακριά, αλλά μέσα στο ίδιο τους το Γκέτο. Όπως η Λίζη, έτσι κι εγώ θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι αυτό που πραγματικά πιστεύω ότι σημαίνει να είσαι Βρετανός – να είσαι δίκαιος, να είσαι τίμιος, να είσαι συνεπής, να μην είσαι διπρόσωπος, να μην εξαπατάς το σύστημα, να μην εκμεταλεύεσαι τους άλλους, να ορθώνεις το ανάστημά σου ενάντια στην καταπίεση και να μιλάς ανοιχτά εναντίον των καταπιεστών, να μην προσβάλεις τη φιλοξενία του τόπου που σε φιλοξενεί... και να μην είσαι ρατσιστής.


Greek
They do not represent the British
There is a woman I know in England called Lizzie for whom I have an almost boundless admiration. She is one of those marvellous creatures for whom life is pointless unless it is spent working to improve the lot of others. I know many people who share her ideals, but there are few among them who daily pay a price for their beliefs; those who campaign, protest and march, those who meet to plan how to combat the racists, the haters, and the rich and powerful who want nothing more than to keep the poor and vulnerable down.

Chief among the target of Lizzie’s anger is the British Government, especially the Conservative ones, and especially when they pass new laws and enact new policies that make the poor even poorer, take away even more rights from those who already have too few, and make the lives of their cronies even more opulent.

There may be millions of people in Britain who would look at Lizzie and consider her to be “unpatriotic” (Lizzie, you can be sure, will have nothing to do with jubilees for rich, unelected royals) and many would even call her “anti-British”. To even consider this about a woman such as Lizzie is to turn the idea of patriotism upon its head. Which, I ask you, is the more patriotic: to bend the knee to institutions and governments that have consistently lied to, stolen from, and betrayed the vast majority of the people while feeding them a diet of royal soap opera, a false idea of national identity and a dubious interpretation of democracy, or to love one’s country enough to say “no!” and to fight for people’s rights? The answer is, of course, quite obvious and Lizzie is, quite possibly, the most patriotic woman I know.

Like Lizzie in England, the Greeks are no fools either and they have learned to their cost over the past many decades that governments are never to be really trusted. People in Greece, like everywhere else, want security for themselves and those they love, they know all too well the value of free-thought, democracy and debate…but they cannot be fobbed off so easily with gaudy circus, pretend freedoms and strings of broken promises.

It does not take a long association with Greece to notice this about its people. While Greece is beautiful and its summers are hot, there are other places in the World that have a beauty that is just as seductive and a climate no less warm – these things, while important, are not what makes Greece. I have loved Greece for the best part of 20 years, ever since I first began visiting it, meeting its people, learning its language, loving its music, and enjoying it culture and politics. These are the reasons why I choose to live in Greece.

I have recently been accused of being a “racist” by some members of the English ex-pat community of Symi, and some of their sycophants in the UK. They even say I am “anti-British” and that I hate my own country, basing these accusations on my continued criticism of their behaviour on Symi which is too often not just unacceptable, but also incredibly insulting to Greece and Greek people. To confuse my regular criticism and lampooning of them as being “racist” is the height of arrogance on their behalf. This small group of liars, cheats, thieves, gossips, hypocrites, and pornographers who sell rape and molestation and worse…who live in their self-created, beloved “cultural Ghetto”…do not even represent the British on Symi, let alone the British in Britain. The decent British people of Symi, those, for instance, who have fallen in love with Greeks and have raised families, and those who have worked hard to become integrated members of Symi’s people, are given an insult every time the Ghetto-dwellers claim to represent them.

British people are not like those in the Ghetto for the simple reason that British people are generally decent people. I am British, and, for what it means and is worth, I am proud to be so. My parents, brothers, sisters, children and friends are British. These people are not liars, cheats, thieves, gossips, hypocrites, pornographers who sell rape and molestation and worse and nor are they interested in perpetuating a nasty colonial mentality.

The University of Glasgow-based ethnographer Sean Damer, after living among them for more than a year, published a paper in an academic journal which contained a devastating critique of the Ghetto: “A major Greek informant has said to me on more than one occasion that there are so many obvious inadequates amongst the Brits on Symi, that many locals believe that they only live here because they cannot, or are not allowed to, live at home in the UK! It is as if the UK has got rid of them.…given their contemporary schizophrenia about who they are historically and culturally, not to mention sustaining many attitudes towards “foreigners” which derive from Imperialism, on Symi, they tend to cling together in a parody of community life at home. Life among the Brits on Symi could be called ‘Coronation-Street-in-the-Med’”.

One Symiote businessman told Damer that “The English don’t make any effort to integrate, to participate in local affairs, to learn Greek. They also run the place down. If you’re involved, you’re entitled to criticise. They’re not involved, so they’re not entitled. As they’re not involved, they don’t know what the local political issues are. They only know by rumour and deduction – and are frequently wrong. They’re here only for the climate and the beauty. They’re on permanent holiday.”

Is this British academic also “racist” and “anti-British”? It is not “racist” to criticise these people; they are not involved in some grand struggle against oppression…to call them oppressed would be nonsensical. They choose to be on Symi, and they just as equally choose to act as they do, and so I shall choose to point out when they abuse the hospitality of Symi…as loudly as I like, and for as long as they continue.

I have no need to lie about them or goad them into acting even worse; how they are is hardly a secret on Symi; the only people who can’t see this are those in the Ghetto itself. Their attempts to shut me up, be it by telling lies about me, abusing me online or whining to Symi’s Council to censor me, will come to nothing. There’s this quaint notion called FREEDOM, which includes being free to criticise and talk out…it’s something that both the British and the Greeks are rather fond of.

If those in the Ghetto really wish to find racists and other types of nasty bigot, they only need look among themselves. Like Lizzie, I’ll keep on standing up for what I believe being British really should mean – being fair, being honest, being consistent, having just one face, not cheating the system, not taking advantage of others, standing up to oppression and speaking out against the oppressors, not insulting hospitality…and not being racist.


4958 επισκέψεις/hits