Η πορνογραφική ντροπή της Σύμης
Το κρυφό επάγγελμα δύο Άγγλων εκπατρισμένων
Φανταστείτε ότι κάθεστε σ’ ένα μπαρ, κι ένας γείτονάς σας λέει ότι του αρέσει να διαβάζει πορνογραφική «λογοτεχνία» που έχει να κάνει με τον επανειλημμένο βιασμό τρομοκρατημένων θυμάτων και την κακοποίηση νεαρών. Πώς θα αισθανόσασταν γι’ αυτόν τον γείτονα;

Μπορεί να είστε της γνώμης ότι η ιδιωτική ζωή κάποιου είναι δική του υπόθεση και να μη δίνατε συνέχεια, ή μπορεί να αισθανόσασταν αηδιασμένος με το γείτονά σας. Μπορεί ακόμα και να το θεωρούσατε απολύτως δικαιολογημένο να έχετε σοβαρές επιφυλάξεις να αφήσετε τα παιδιά σας να περιφέρονται γύρω του.

Φανταστείτε τώρα ότι ο εν λόγω γείτονας δεν είναι «απλός» χρήστης του συγκεκριμένου πορνογραφικού υλικού, αλλά το ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ο ίδιος, και όχι μόνο αυτό, αλλά ΠΟΥΛΑΕΙ τις «δημιουργίες» του ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΣ πολλά χρήματα με το να παρέχει το συγκεκριμένο «υλικό» σε ανθρώπους που απολαμβάνουν την απεικόνιση της βάναυσης σεξουαλικής κακοποίησης.

Γνωρίσει μάλιστα ο γείτονας τόσο καλά το ακροατήριό του, που επικροτείται ως ένας από τους «καλύτερους στον κόσμο» στη συγκεκριμένη «δουλειά», και έχει κερδίσει ακόμα και βραβεία από τους αποκρουστικούς ανθρώπους που απονέμουν τέτοιου είδους βραβεία. Πόσο λιγότερο άνετα θα αισθανόσασταν τώρα επιτρέποντας τα παιδιά σας να βρίσκονται κοντά σ’ αυτόν τον άνδρα;

Αν προβληματίζεστε με την υποθετική φύση των ερωτήσεων, τότε αφήστε κατά μέρος την υπόθεση, γιατί το άτομο που περιγράφουμε βρίσκεται ήδη στη Σύμη, εδώ και δέκα χρόνια, και πολύ πιθανόν να τον γνωρίζετε... και δεν είναι «ένας», αλλά «δύο». Το υλικό που δημιουργούν οι δυο τους έχει να κάνει με βιασμό τουριστών στο κρεββάτι τους από νησιώτες, βιασμό θυμάτων από αστυνομικούς, κακοποίηση νεαρών την ώρα που κοιμούνται, και πάρα πολλά άλλα.

Ο Τζέιμς Κόλλινς και ο Νιλ Γκόσλινγκ ήρθαν απ’ την Αγγλία στη Σύμη πριν από δέκα χρόνια, και λειτουργούν το φωτογραφείο «SymiDream» στο τέλος της Καλής στο Χωριό όπου πωλούν κάκκιστες φωτογραφίες της Σύμης τραβηγμένες από τον Γκόσλινγκ και αυτο-δημοσιευόμενα «βιβλία» του Κόλλινς. Το πορνογραφικό υλικό που δημιουργούν μπορεί να το αγοράσει κανείς σε μια πλειάδα ιστοσελίδων, κάποιες απ’ τις οποίες ανήκουν στους ίδιους, ενώ σε άλλες μόνο «συνεισφερουν». Όλες όμως διαφημίζονται ευρέως και δεν είναι καθόλου δύσκολο στον οποιονδήποτε να τις εντοπίσει.

Για να πάρετε μια ιδέα του τι μπορεί κάποιος να αγοράσει, θα παραθέσουμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα της «δουλειάς» τους:

• «Ο Έλληνας σπιτονοικοκύρης». Τουρίστες φτάνουν στο νησί και το θύμα οδηγείται σ’ ένα ενοικιαζόμενο δωμάτιο στην άνω πόλη. Αργότερα, ένα μεσημέρι, ο έλληνας σποιτονοικοκύρης μπαίνει στο δωμάτιο και βιάζει το θύμα που, τρομοκρατημένο, προσποιείται ότι κοιμάται ελπίζοντας ότι ο βιασμός είναι μόνο ένα όνειρο. Στο τέλος, το θύμα παραδέχεται ότι ο βιασμός του ήταν κατί το πάρα πολύ ευχάριστό! Το συγκεκριμένο «έργο» του Κόλλινς αναρτήθηκε από τον ίδιο τον «συγγραφέα» στην ιστοσελίδα «literotica.com» (και είναι επίσης διαθέσιμο σε πολλές άλλες παρόμοιεςς ιστοσελίδες), όπου παρατίθεται δίπλα σε άλλα «έργα» όπως «μπαμπάδες και οι γυοί τους», «πρώτη φορά με την μικρή μου αδερφή», «η μάνα ξέρει καλύτερα», «παίρνοντας την κόρη του», κλπ.

• «Τιμωρία απ’ την αστυνομία». Το θύμα το βρίσκουν δύο αστυνομικοί σ’ ένα απομονωμένο μέρος όπου το δέρνουν και το βιάζουν επανειλημμένα. Το θύμα είναι τρομοκρατημένο αλλά στο τέλος της ιστορίας συνειδητοποιεί ότι το να δέρνεται και να βιάζεται είναι κάτι τόσο ευχάριστο που θέλει κι άλλο. Το συγκεκριμένο πορνογραφικό υλικό ήταν τόσο κερδοφόρο για τον Νιλ Γκόσλινγκ που δημιούργησε τουλάχιστον πέντε ακόμα συνέχειες. Χρησιμοποιώντας το «αστυνομικό» θέμα περεταίρω, ο Γκόσλινγκ έφτιαξε μια ακόμη ιστορία βιασμού από αστυνομικούς όπου το θύμα είναι τόσο πολύ φοβισμένο που «νόμιζε ότι θα πεθάνει και έβαλε τα κλάματα».

• «Μιά νύχτα στο Πλοίο». Σ’ αυτή την ιστορία, ένα αγόρι λιποθυμάει στο κρεββάτι του από τα πολλά ποτά που του έδωσαν να πιεί. Ο ιδιοκτήτης του πλοίου, βλέποντας το αγόρι ανήμπορο και ανίκανο ν’ αντισταθεί, ασελγεί πάνω του «λατρεύοντας την ενδοτικότητά του και αισθανόμενος ισχυρός μπροστά του».

• «Άντρας και Αγόρι». Όλα όσα χρειάζεται να ξέρετε γι αυτή τη συλλογή ιστοριών βρίσκονται στον τίτλο και στη φωτογραφία του εξώφυλλου. Δεν μπορούμε να αναδημοσιεύσουμε τη φωτογραφία γιατί δείχνει ένα παιδί που μοιάζει να είναι προεφηβικής ηλικίας να κατεβάζει το εσώρουχό του.

• «Ο Δάσκαλος», η «αναπόληση του πως μου έμαθε να μ’ αρέσει να τρώω ξύλο στα οπίσθια». Δεν χρειάζεται περεταίρω περιγραφή.
Βιαστές και όσοι κακοποιούν παιδιά είναι πασίγνωστοι για τη χρήση του διαδικτύου ως μέσο για να συναντήσουν άλλους σαν κι αυτούς. Φωτογραφίες, ιστορίες, και προσωπικές μαρτυρίες κακοποίησης μοιράζονται και ανταλάσσονται. Ενθαρρυμένος από την ατμόσφαιρα κατανόησης και αποδοχής που βρίσκει, ο θύτης ενθαρρύνεται να αφήσει κατά μέρος τις αναστολές του και να παραδωθεί στη φαντασίωση... κι όλ’ αυτά μέσα από την άνεση του σπιτιού του. Του είναι πανεύκολο.

Το 1981, ο Neil Malamuth συνέγραψε μία διατριβή που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικο Περιοδικό Κοινωνικών Θεμάτων στην οποία συμπέρανε ότι ο «πορνογραφικός βιασμός» είναι άμεση αιτία του ίδιου του βιασμού. Βασισμένη σε μεγάλο βαθμό σε μαρτυρίες καταδικασμένων βιαστών, η έρευνά του δεν εξέπληξε κανέναν από όσους περνούν την επαγγελματική τους ζωή βοηθώντας τους βιαστές ή τα θύματά τους. Τριάντα χρόνια αργότερα, και παρά τις πολλές αποτυχημένες προσπάθειες από πορνογράφους και τους υποστηρηκτές τους να ακυρώσουν τα συμπεράσματά του, η εργασία παραμένει εκτενώς προβεβλημένη.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα αποκρουστικό στα «έργα» των Κόλλινς και Γκόσλινγκ είναι ότι τα θύματα πρέπει πάντα να συνειδητοποιήσουν στο τέλος ότι απόλαυσαν τον βιασμό τους. Το μύνημα στον μελλοντικό βιαστή είναι ξεκάθαρο: «Επέβαλε τον εαυτό σου με τη βία. Αν διαμαρτυρηθούν, αγνόησέ τους γιατί στο τέλος θα σου είναι ευγνώμονες». Αν κάποιος πέρναγε έναν ολόκληρο χρόνο προσπαθώντας να σκεφτεί κάτι που να φτύνει στα μούτρα τα θύματα βιασμού και να ενθαρρύνει άντρες να βιάζουν, θα μπορούσε άραγε να τα καταφέρει καλύτερα από αυτό το ψέμα;

Αν γνωρίζετε θύματα βιασμού (ή έχετε πέσει οι ίδιοι θύματα), νομίζετε ότι ευγνομωνούν τους βιαστές τους για τις πράξεις βίας; Ή μήπως στην πραγματικότητα και στην καλύτερη περίπτωση προσπαθούν να ανταπεξέλθουν σ’ αυτό που τους συνέβη και που θα παραμείνει μέσα τους για το υπόλοιπο της ζωής τους σαν μια πηγή αβάσταχτου πόνου;

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτού του είδους η πορνογραφία που δημιουργούν και πωλούν οι Κόλλινς και Γκόσλινγκ υποθάλπτει τη χειρότερη φύση όλων όσων θα βίαζαν και θα κακοποιούσαν ευάλωτα άτομα, συμπεριλαμβανομένων και παιδιών. Αλλά δεν χρειάζεται να δεχτείτε τα όσα σας λέμε. Κάποιοι από όσους είδαν το υλικό που ανέβασαν οι δύο αυτοί άντρες, άφησαν τα δικά τους σχόλια σε κάποιες από τις ιστοσελίδες όπου αυτό το υλικό φαίνεται και πωλείται.

Θα αναδημοσιεύσουμε μόνο μερικά από τα σχόλια που αναρτήθηκαν για τον «Έλληνα Σπιτονοικοκύρη», που πρόκειται, σας θυμίζουμε, για ένα θύμα που βιάζεται στο κρεββάτι του και έχει όλη την ώρα τα μάτια ερμητικά κλειστά από φόβο:

«Αυτή ήταν η πιο όμορφη, ρομαντική ιστορία που έχω διαβάσει ποτέ. Θα ήθελα πολύ να δω τη συνέχεια αυτού του ρομάντζου», «Άριστα γραμμένη ιστορία. Ευγενική αγάπη... σίγουρα θα ήθελα να ήμουν ο τουρίστας!», «Είναι φανταστική! Η οικογένεια του πατέρα μου είναι απ’ την Ελλάδα, και τώρα μπορώ να πω με σιγουριά ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξαναδώ τους άντρες με τον ίδιο τρόπο!», «Απίστευτα αισθησιακή, συναρπαστική και αρρενωπή ερωτική πράξη που δεν έχει ποτέ περιγραφεί... και ειπωθεί τόσο όμορφα», «Μακάρι να βρησκόμουν εγώ σ’ εκείνο το κρεββάτι. Μου φαίνεται ότι πρέπει να πάω στην Ελλάδα».

Φωτογραφίες που ανάρτησαν στο διαδίκτυο οι Κόλλινς και Γκόσλινγκ που δείχνουν τους ίδιους σε σεξουαλικές περιπτύξεις αναστάτωσαν τόσο πολύ μία κάτοικο του Χωριού που τις έδειξε στο Δήμαρχο. Αφού τις είδε, και επίσης την ιστορία «ο Έλληνας σποιτονυκοκύρης», ο Δήμαρχος κατέληξε στο συμπέρασμα, όπως μας είπε η συγκεκριμένη κάτοικος, ότι οι δύο αυτοί άντρες δεν έχουν θέση στη Σύμη και πρέπει να φύγουν.

Φανταζόμαστε ότι υπάρχουν πολλοί που θα συμφωνήσουν μαζί του.

Η συγκεκριμένη ανάρτηση αναδημοσιεύθηκε στο φύλλο Απριλίου της εφημερίδας ΣΥΜΗ NEWS. To ακόλουθο σχόλιο είναι από τη SymiGreece.com και τη ΣΥΜΗ NEWS:

ΣΥΜΗ NEWS & SymiGreece.com: Θέλουμε να καταστήσουμε σαφή την αποστροφή μας στην κακοποίηση και βία που οι συγκεκριμένοι κύριοι διαιωνίζουν και προσπαθούν να δικαιολογήσουν. Ως εκ τούτου αποφασίσαμε να μποϊκοτάρουμε οποιαδήποτε εκδήλωση στη Σύμη στην οποία εμπλέκονται. Επιπλέον, δεν κάνουμε κανέναν διαχωρισμό μεταξύ των συγκεκριμένων και εκείνων που επιλέγουν να συνεργάζονται στενά μαζί τους (π.χ. το «Symi Gallery»), ενώ γνωρίζουν το τι ακριβώς πράττουν.


Greek
Symi’s Pornography Shame
English ex-pat couple’s secret occupation
Imagine that you are at a bar, and a neighbour of yours tells you that he likes to read pornographic “literature” involving the repeated violent rape of petrified victims and the abuse of the young. How would you feel about this neighbour?

You may be one of those who feel that a person’s private life is their own affair and leave it at that, or you may feel that there is something quite distasteful about your neighbour. You may even feel that you are justified in having reservations about allowing your children to be around him.

Now imagine that instead of just using this pornography, your neighbour tells you that he CREATES it himself, and not only that, but he SELLS what he has made FOR PROFIT, earning a lot of money by providing material to people who get enjoyment from depictions of brutal sexual abuse.

He knows the minds of his audience so well that he is applauded as one of the best in the World at the “job” and has even won awards from the unpleasant people who give awards for this sort of thing. How much less comfortable would you now be about allowing your children near this man?

If you are having problems with the hypothetical nature of these questions, then you can let these go, because the person we have described is already on Symi, and has been for ten years, and is quite possibly known to you already…and “he” is a “they”. The material that they create involves the rape of tourists in their beds by islanders, the rape of victims by the police, the molestation of the young as they sleep, and so much more.

James Collins and Neil Gosling came from England to Symi ten years ago, and have been running the photographic shop SymiDream at the top of the Kali Strata in Horio where they sell nothing worse than Gosling’s photographs of Symi and Collins’s self-published books. The pornography that they create can be purchased on a variety of websites, some that they own themselves, and others that they contribute to, but they are widely advertised and none of them are difficult to find.

To give you an idea of what can be purchased, let us describe a few of their “works”.

• “The Greek Landlord”. A tourist arrives on the island and is taken to a rented room in the upper town. Later, during a siesta, the eponymous landlord enters the room and rapes the victim. The victim is very scared and pretends to be asleep in the hope that the rape is just a dream. At the end, the victim decides that being raped is actually quite nice after all. This “work” of Collins was submitted by the author to the website literotica.com (and is available on several other websites too) where it sits alongside such other “works” as “Dads and their boys”, “First time with my little sister”, “Mother knows best”, “Taking his daughter”, etc.

• “Punished by the Police”. The victim is found by a couple of policemen in a secluded spot and is repeatedly raped and hit. The victim is petrified but by the end of the story decides that being hit and raped is really very pleasant after all and wants more. This particular piece of pornography was profitable enough for Neil Gosling to create at least five sequels. Taking the “policeman” theme even further, Gosling created yet another story involving rape by the police where the victim is scared enough to have believed they were “going to die and started to cry”.

• “A Night on the Boat”. In this tale, a boy passes out on his bed on a boat after being given too much to drink. The owner of the boat, seeing that the boy is helpless and unable to resist, molests the boy while “worshiping his compliance and feeling powerful in his presence.”

• “Man and Boy”. All you need to know about this collection of stories you can get from its title and the cover photo. We cannot reproduce this photo here because it shows what appears to be a pre-pubescent child pulling its underwear down.

• “The Schoolmaster”, a “recollection of my introduction to spanking”. No more description is necessary.
Rapists and child-abusers are notorious for using the internet as a way of meeting others like themselves. Images, stories, and personal accounts of abuse are shared and swapped. Encouraged by the atmosphere of understanding and acceptance that they find, the abuser is encouraged to let go of his inhibitions and surrender to the fantasy…and all of this in the comfort of his own home. It is all too easy for them.

In 1981, Neil Malamuth authored a paper in the Journal of Social Issues which concluded that “rape pornography” was a direct cause of rape itself. Largely based on the testimony of convicted rapists, his research surprised nobody whose professional lives were spent helping rapists or their victims. Thirty years later, and despite numerous failed efforts by pornographers and their supporters to invalidate his conclusions, the paper remains extensively cited.

What is particularly foul in Collins and Gosling’s “work” is that the victims must always realise, come the end, that they enjoyed being raped. The message to the would-be rapist is quite clear: “Force yourself onto anyone you like. If they protest, ignore them, because they’ll be grateful to you in the end.” If you spent a year trying to think of something that would spit in the face of rape victims and encourage men to rape, could you think of anything that could be more calculated to achieve this than this lie?

If you know a rape victim (or have been one yourself) do you think that they are grateful to their rapist for the acts of violation? Or is it really the case that at best they will learn to cope with what was done to them and that it will remain with them for the rest of their lives as a source of pain.

Let there be no doubt whatsoever that the type of pornography that is created and sold by Collins and Gosling panders to the worst natures of those who would rape and abuse the vulnerable, including children. But you need not take our word for it; those who have viewed the material put out by these two men have left comments themselves on some of the websites where this material is shown and sold.

We will only reproduce a few comments given to the “Greek Landlord” which is, remember, about a victim being raped in bed, with eyes tightly closed in fear throughout:

“That was the most beautiful, romantic story I have ever read. Would truly love to see a continuation of this silent romance for sure.”, “Excellent written story. Gentle love…I surely wished to be the tourist!”, “This is fantastic! My dad’s family is Greek, and now I can certainly say that I will never look at the men the same again!”, “What a most sensual, exciting and manly love making session every (sic) to be described....and told so beautifully.”, “I wish I was lying in that bed. maybe I have to go to Greece”.

Photographs posted on the internet by Collins and Gosling which show themselves engaged in sex acts with each other have already upset one resident of Horio enough for her to show them to the Mayor. After seeing them, and also the story the “Greek Landlord”, the resident told us that the Mayor concluded that these two men were not fit to be on Symi and should leave.

We imagine many others would agree with him.

This blog was reproduced in the April edition of the SYMI NEWS newspaper. The following message is from SymiGreece.com and the SYMI NEWS:

SYMI NEWS & SymiGreece.com:We wish to make very clear our abhorrence of the abuse and violence that these men perpetuate and seek to justify. We have therefore decided that this newspaper (and also SymiGreece.com) will boycott any event on Symi in which they are involved. Furthermore, we make no distinction between these men and those who choose to collaborate closely with them (e.g. the “Symi Gallery”) while knowing what these men do.


8225 επισκέψεις/hits